قتل لیلا مقصودی با تبر،از کودک‌همسری تا قتل ناموسی؛ وقتی استقلال یک زن به جرم تبدیل می‌شود

لیلا مقصودی، ۴۲ ساله، مادر پنج فرزند و از قربانیان کودک‌همسری، روز جمعه ۱ خردادماه ۱۴۰۵ در شهرستان شوط به دست برادر ناتنی خود با تبر به قتل رسید. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، قاتل پس از ارتکاب جنایت از کشورگریخته است.

اما قتل لیلا با ضربه تبر آغاز نشد.

این قتل سال‌ها پیش آغاز شده بود؛ از زمانی که کودکی او به ازدواج زودهنگام سپرده شد، از زمانی که حق انتخاب و استقلال از او گرفته شد و از زمانی که دیگران خود را صاحب تصمیم‌گیری درباره زندگی او دانستند.

آنچه در این پرونده بیش از هر چیز جلب توجه می‌کند، درخواست برادران لیلا از او برای امضای تعهدنامه‌ای است که بر اساس آن نباید خانه را ترک می‌کرد و نباید کار می‌کرد.

این درخواست صرفاً یک اختلاف خانوادگی یا نگرانی اقتصادی نبود؛ بلکه تلاشی برای اعمال کنترل کامل بر زندگی زنی بود که پس از جدایی از همسرش تلاش می‌کرد مستقل زندگی کند.

در بسیاری از جوامع مردسالار، اشتغال زنان تنها یک فعالیت اقتصادی تلقی نمی‌شود؛ کار کردن زن به معنای دسترسی او به درآمد، استقلال مالی، گسترش روابط اجتماعی و افزایش قدرت تصمیم‌گیری است. به همین دلیل، کنترل اشتغال زنان اغلب یکی از ابزارهای اصلی کنترل و سلطه بر آنان به شمار می‌رود.

زنی که درآمد دارد، کمتر وابسته است.

زنی که وابسته نیست، کمتر قابل کنترل است.

و زنی که قابل کنترل نباشد، در نگاه صاحبان فرهنگ ناموس‌محور، «مسئله» تلقی می‌شود.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، لیلا پس از جنگ و از دست دادن منبع درآمد خود، با بحران اقتصادی روبه‌رو شد. اما حتی در شرایطی که نیازمند حمایت خانواده بود، این حمایت مشروط به اطاعت و تسلیم شدن در برابر خواسته‌های مردان خانواده شد.

در واقع از او خواسته شد میان دو گزینه انتخاب کند: فقر یا فرمانبرداری.

لیلا این شرط را نپذیرفت.

او حاضر نشد استقلال خود را واگذار کند.

و درست در همین نقطه است که این پرونده از یک قتل خانوادگی فراتر می‌رود و به نمونه‌ای از خشونت مبتنی بر کنترل زنان تبدیل می‌شود.

بر اساس گزارش منابع آگاه، لیلا پس از دعوت به منزل اعضای خانواده، با آبمیوه مسموم و بیهوش شد و سپس در حالی که توان دفاع از خود را نداشت، با ضربه تبر به جمجمه به قتل رسید.

قاتلان این جنایت را با عنوان «حفظ ناموس» توجیه کرده‌اند.

اما پرسش اساسی این است: کدام ناموس؟

آیا زنی که می‌خواهد کار کند، زندگی خود را اداره کند و برای آینده فرزندانش تصمیم بگیرد، تهدیدی برای ناموس خانواده است؟

آنچه در این پرونده مشاهده می‌شود نه دفاع از ناموس، بلکه دفاع از سلطه است؛ سلطه‌ای که استقلال زنان را برنمی‌تابد و گاه برای حفظ آن به خشونت و قتل متوسل می‌شود.

لیلا مقصودی قربانی تصمیمی لحظه‌ای نشد. او قربانی ساختاری شد که در آن برخی مردان خود را صاحب اختیار زنان خانواده می‌دانند؛ ساختاری که از کودک‌همسری آغاز می‌شود، با کنترل اقتصادی و اجتماعی ادامه می‌یابد و در شدیدترین شکل خود به قتل ناموسی ختم می‌شود.

لیلا را تنها با ضربه تبر نکشتند.

او را با سال‌ها تبعیض، کنترل، وابسته‌سازی و سلب حق انتخاب کشتند

#لیلا_مقصودی

#قتل_ناموسی

#زن_کشی

#توقف_قتلهای_ناموسی

#خشونت_علیه_زنان

#کودک_همسری

#نه_به_قتل_ناموسی

#عدالت_برای_لیلا

#ViolenceAgainstWomen

#JusticeForLeila

#StopFemicide

#WomenRights

#EndViolenceAgainstWomen

#ChildMarriage

#StopHonorKillingsCampaign