چهار قربانی در یک خانه؛ قتل همسر باردار، کودک سهساله و مادر در چالدران
استان آذربایجان غربی – شهرستان چالدران
رضوان مقدم : بر اساس گزارشهای منتشرشده، روز چهارشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۵ (۱۵ ژوئیه ۲۰۲۶) مردی در روستای آقدوز از توابع شهرستان چالدران در استان آذربایجان غربی، همسر باردار، دختر سهساله و مادر خود را با ضربات چاقو به قتل رساند.
به گزارش رکنا، متهم پس از ارتکاب این جنایت متواری شد اما ساعاتی بعد توسط نیروهای انتظامی بازداشت شد. فرمانده انتظامی چالدران اعلام کرده است که متهم در بازجوییهای اولیه انگیزه خود را «اختلافات خانوادگی» عنوان کرده است.
اما آیا «اختلاف خانوادگی» میتواند توضیحدهنده قتل یک زن باردار، یک کودک سهساله و یک مادر سالمند باشد؟
در بسیاری از گزارشهای مربوط به قتل زنان و اعضای خانواده، عبارت مبهم«اختلافات خانوادگی» به عنوان توضیحی کلی ارائه میشود؛ عبارتی که به جای روشن کردن واقعیت، اغلب خشونت را پنهان میکند. اختلاف در همه خانوادهها وجود دارد، اما چرا قربانیان این “اختلافها ” زنان هستند؟. آنچه در این پرونده رخ داده، یک اختلاف نیست؛ تصمیم یک فرد برای اعمال خشونت مرگبار علیه نزدیکترین افراد زندگی خود است.
این جنایت پرسشهای مهمتری را درباره وضعیت خشونت خانگی در ایران مطرح میکند. در سالهای اخیر، گزارشهای مربوط به قتل همسران، کودکان و سایر اعضای خانواده روندی نگرانکننده داشته است. هرچند همه این موارد دلایل یکسانی ندارند، اما در بسیاری از آنها میتوان ردپای نگرشهایی را دید که خانواده را قلمرو مالکیت مرد میدانند؛ جایی که مرد خود را صاحب اختیار تصمیمگیری نهایی درباره زندگی دیگران تصور میکند.
در چنین نگرشی، همسر، فرزند و حتی سایر اعضای خانواده به عنوان افرادی مستقل با حقوق برابر دیده نمیشوند، بلکه بخشی از حوزه اقتدار مرد تلقی میشوند. هنگامی که این نگاه با خشم، ناتوانی در حل تعارض، فشارهای اقتصادی، تنشهای خانوادگی و نبود سازوکارهای حمایتی همراه میشود، احتمال بروز خشونت افزایش مییابد.
از سوی دیگر، این پرونده بار دیگر موضوع کاهش آستانه تحمل در مواجهه با مشکلات وعدم تفاهم را مطرح میکند. در جوامعی که آموزش مهارتهای حل تعارض، کنترل خشم، گفتوگو و احترام به حقوق دیگران جایگاه ضعیفی دارد، برخی افراد به جای جستجوی راهحل، به خشونت متوسل میشوند. قربانیان این خشونت نیز معمولاً نزدیکترین و آسیبپذیرترین افراد هستند.
نکته قابل تأمل دیگر، عدم انتشار هویت قربانیان است. در حالی که جامعه از جزئیات مربوط به نحوه قتل مطلع میشود، زن بارداری که جان خود را از دست داده، کودک سهسالهای که قربانی شده و مادری که کشته شده است، همچنان بینام باقی میمانند. این در حالی است که شناختن قربانیان و روایت زندگی آنان میتواند به درک انسانیتر ابعاد این فاجعه کمک کند.
این جنایت تنها یک پرونده جنایی نیست. این رویداد نشانهای از بحران عمیقتر خشونت در محیط خانواده و ضرورت بازنگری در فرهنگ، آموزش، قوانین حمایتی و سازوکارهای پیشگیری از خشونت است. تا زمانی که خشونت خانگی به عنوان مسئلهای خصوصی تلقی شود و هشدارهای مربوط به آن جدی گرفته نشود، احتمال تکرار چنین فجایعی همچنان وجود خواهد داشت.
# آذربایجان غربی _چالدران
#دکمپین_توقف_قتلهای_ناموسی
# امنیت_برای_زنان
# زنان_حق_زندگی_دارند
# نه_به_خشونت_علیه_زنان
# نه_به_فرهنگ_زنستیز
اخبار کمپین توقف قتلهای ناموسی را در گروه تلگرام کمپین دنبال کنید
با اهدای کمک های مالی خود از طریق پی پال کمپین توقف قتلهای “ناموسی” را حمایت کنیم
https://paypal.me/stophonorkillings?country.x=US&locale.x=en_US
#ViolenceAgainstWomen
#StopFemicide
#WomenRights
#EndViolenceAgainstWomen
#ChildMarriage
#StopHonorKillingsCampaign
