زنکشی در تهران؛ از صحنهسازی برای «مرگ طبیعی» تا پنهان شدن حقیقت پشت عبارت «اختلاف خانوادگی»
رضوان مقدم
۲۷ژوئن ۲۰۲۶ (۶ تیر ۱۴۰۵) یک زن دیگر که هویت اش رسانه ای نشده در منطقه اندرزگو تهران به دست همسرش کشته شد. اما آنچه این پرونده را از بسیاری موارد مشابه متمایز میکند، تنها خود قتل نیست؛ بلکه تلاش قاتل برای صحنهسازی و پنهان کردن جنایت در قالب یک مرگ طبیعی است. پروندهای که بار دیگر این پرسش را مطرح میکند: چند زن در ایران قربانی قتل میشوند، اما هرگز حقیقت مرگ آنان آشکار نمیشود؟
به گزارش همشهری، ظهر روز شنبه ۶ تیرماه ۱۴۰۵، مردی با پلیس تماس گرفت و مدعی شد پس از بازگشت به منزل، همسرش را بیجان یافته و احتمال میدهد او بر اثر سکته جان باخته باشد. مأموران پس از حضور در محل، که اتاق سرایداری ساختمانی مسکونی در منطقه اندرزگوی تهران بود، با مشاهده آثار کبودی بر گردن و سر زن جوان به مرگ طبیعی مشکوک شدند.
بررسیهای پزشکی قانونی نشان داد که این زن بر اثر خفگی جان خود را از دست داده است. پس از آشکار شدن تناقضها، همسر وی به قتل اعتراف کرد.
متهم در اظهارات خود مدعی شد که به دلیل مشکلات مالی و آنچه «توقعات مالی همسرش» توصیف کرده، پس از یک مشاجره به او حمله کرده است. او گفت ابتدا با مشت به سر همسرش ضربه زده و سپس با بستن راه تنفس او موجب مرگش شده است. وی همچنین اعتراف کرد که پس از قتل تلاش کرده صحنه را به گونهای بازسازی کند که مرگ ناشی از سکته قلبی به نظر برسد.
اختلاف خانوادگی»؛ عبارتی که حقیقت را پنهان میکند
تقریباً در تمام گزارشهای مربوط به قتل زنان در ایران، عبارت آشنای «اختلافات خانوادگی» دیده میشود؛ عبارتی که به مرور زمان به یکی از رایجترین ابزارهای پنهان کردن واقعیت خشونت علیه زنان تبدیل شده است.
اختلاف خانوادگی یک توضیح نیست. میلیونها نفر در خانوادههای خود اختلاف دارند، اما دست به قتل نمیزنند.
در این پرونده نیز آنچه رخ داده یک «اختلاف خانوادگی» نبوده است؛ یک مرد پس از درگیری، همسر خود را کشته و سپس برای پنهان کردن جرم، سناریوی مرگ طبیعی طراحی کرده است. این یک اقدام آگاهانه و برنامهریزیشده برای فرار از مسئولیت کیفری است، نه نتیجه ساده یک مشاجره خانوادگی.
چند زن قربانی قتل میشوند، اما هرگز قتل ثبت نمیشود؟
شاید مهمترین بخش این پرونده، اعتراف متهم به صحنهسازی باشد.
اگر آثار خفگی و ضربات روی بدن قربانی وجود نداشت چه میشد؟ اگر پزشکی قانونی به مرگ مشکوک نمیشد چه میشد؟ اگر پلیس به روایت اولیه همسر اعتماد میکرد چه میشد؟
این پرسشها تنها درباره این پرونده نیستند.
هر سال تعدادی از زنان در شرایطی جان میبازند که علت مرگ آنان «سقوط»، «خودکشی»، «سکته»، «حادثه» یا «مرگ مشکوک» اعلام میشود. اما هیچگاه مشخص نمیشود چه تعداد از این مرگها در واقع قتلهایی بودهاند که با صحنهسازی یا فقدان تحقیقات کافی، هرگز به عنوان قتل ثبت نشدهاند.
به همین دلیل، آمار رسمی زنکشی و خشونت مرگبار علیه زنان ممکن است تنها بخشی از واقعیت را نشان دهد.
چرا هویت زنان کشتهشده پنهان میشود؟
در بسیاری از گزارشهای منتشرشده در رسانههای داخلی، نه تصویری از قربانی وجود دارد، نه نام کامل او و نه روایتی از زندگیاش.
زنان در این گزارشها اغلب به «یک زن ۳۵ ساله»، «همسر مقتول» یا «زن جوان» تبدیل میشوند؛ گویی تنها اهمیت آنان در نحوه مرگشان است، نه جان یک انسان!.
در مقابل، روایت قاتل با جزئیات منتشر میشود؛ مشکلات مالی او، سوءظنهای او، اختلافات او و حتی احساس پشیمانی او.
این نوع روایتپردازی ناخواسته توجه را از قربانی به سمت عامل خشونت منتقل میکند.
زنکشی؛ واقعیتی فراتر از یک پرونده جنایی
این پرونده فقط روایت کشته شدن یک زن در اتاق سرایداری ساختمانی در اندرزگو نیست. روایت جامعهای است که هنوز بسیاری از قتل زنان را پشت واژههایی مانند «اختلاف خانوادگی»، «دعوا»، «مشکلات زناشویی» یا «عصبانیت لحظهای» پنهان میکند.
اما واقعیت سادهتر و تلختر است:یک زن کشته شده است.قاتل تلاش کرده قتل را پنهان کند.و اگر تحقیقات دقیق انجام نمیشد، شاید این جنایت هرگز به عنوان قتل شناخته نمیشد.غالبا در روستا ها که دسترسی به تحقیقات محدود است چه بسا قتلها که رازشان همراه با قربانی مدفون می شود.این همان بخشی از واقعیت زنکشی است که در آمارها دیده نمیشود؛ زنانی که نه فقط جانشان، بلکه حقیقت مرگشان نیز از آنان گرفته میشود.
#تهرانـاندرزگو
#دکمپین_توقف_قتلهای_ناموسی
# امنیت_برای_زنان
# زنان_حق_زندگی_دارند
# نه_به_خشونت_علیه_زنان
# نه_به_فرهنگ_زنستیز
اخبار کمپین توقف قتلهای ناموسی را در گروه تلگرام کمپین دنبال کنید
با اهدای کمک های مالی خود از طریق پی پال کمپین توقف قتلهای “ناموسی” را حمایت کنیم
https://paypal.me/stophonorkillings?country.x=US&locale.x=en_US
#ViolenceAgainstWomen
#StopFemicide
#WomenRights
#EndViolenceAgainstWomen
#ChildMarriage
#StopHonorKillingsCampaign
