ارسال بیانیه ۲۶ سازمان زنان و نهاد مدنی در محکومیت حکم شلاق پرستو احمدی به گزارشگر ویژه حقوق بشر و کمیته حقیقتیاب سازمان ملل
در پی صدور حکم ۷۴ ضربه شلاق، دو سال ممنوعیت فعالیت هنری و موسیقایی، و دو سال ممنوعیت خروج از کشور برای پرستو احمدی و هشت تن از نوازندگان و دستاندرکاران «کنسرت کاروانسرا»، بیانیه مشترکی از سوی ۲۶ سازمان زنان و نهاد مدنی ایرانی منتشر شد.
امضاکنندگان این بیانیه، حکم صادره را نقض آشکار آزادی بیان، آزادی هنر، حقوق فرهنگی و کرامت انسانی دانسته و آن را نمونهای از تداوم سرکوب سیستماتیک زنان، هنرمندان و فعالان فرهنگی در ایران توصیف کردهاند. در این بیانیه تأکید شده است که مجازات شلاق از مصادیق مجازاتهای ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز بوده و با تعهدات بینالمللی جمهوری اسلامی ایران در حوزه حقوق بشر مغایرت دارد.
همزمان با انتشار این بیانیه، نسخهای از آن به خانم مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، و همچنین به کمیته حقیقتیاب مستقل بینالمللی سازمان ملل درباره ایران ارسال شد. در نامههای همراه این بیانیه از این دو سازوکار حقوق بشری سازمان ملل خواسته شده است که ضمن محکوم کردن این حکم، موضوع را در چارچوب مأموریتهای خود پیگیری کرده و برای جلوگیری از اجرای آن اقدام کنند.
متن بیانیه
بیانیه کمپین توقف قتلهای “ناموسی” در محکومیت صدور حکم شلاق برای پرستو احمدی و دیگر هنرمندان «کنسرت کاروانسرا»
سازمانهای امضاکننده همچنین خواستار لغو فوری تمامی احکام صادره علیه پرستو احمدی و دیگر هنرمندان این پرونده، رفع محدودیتهای اعمالشده علیه آنان و پایان دادن به سرکوب سیستماتیک زنان و هنرمندان در ایران شدهاند.
این اقدام مشترک در راستای دفاع از آزادیهای بنیادین، حقوق فرهنگی، برابری جنسیتی و حمایت از هنرمندانی صورت گرفته است که تنها به دلیل بهرهمندی از حقوق اساسی خود با مجازات و سرکوب مواجه شدهاند
ما با نگرانی عمیق و خشم فراوان، صدور حکم ۷۴ ضربه شلاق تعزیری، دو سال ممنوعیت از فعالیتهای هنری و موسیقایی، و دو سال ممنوعیت خروج از کشور برای پرستو احمدی و هشت نفر از نوازندگان و دستاندرکاران «کنسرت کاروانسرا» را به شدت محکوم میکنیم.
«کنسرت کاروانسرا» که در آذرماه ۱۴۰۳ در فضای مجازی منتشر شد، نه اقدامی مجرمانه، بلکه جلوهای از خلاقیت هنری، حق آزادی بیان و تلاش برای بازپسگیری حقوق فرهنگی و هنری زنان ایران بود. مجازات هنرمندانی که تنها از حق طبیعی خود برای خلق و ارائه آثار هنری استفاده کردهاند، نشانهای آشکار از تداوم سیاستهای سرکوبگرانه علیه زنان، هنرمندان و فعالان فرهنگی در ایران است.
پرستو احمدی، هنرمند جوان و شجاع ایرانی، تنها به دلیل استفاده از حق بنیادین خود برای آواز خواندن و اجرای هنری هدف سرکوب دستگاه قضایی جمهوری اسلامی قرار گرفته است. اجرای یک کنسرت آنلاین بدون حجاب اجباری و خواندن در برابر مخاطبانی از زن و مرد، نه جرم است و نه تهدیدی برای امنیت جامعه؛ بلکه تجلی آزادی هنر، خلاقیت و حق انتخاب زنان است.
صدور مجازات شلاق برای یک هنرمند در قرن بیستویکم، نقض آشکار کرامت انسانی و نمونهای از مجازاتهای غیرانسانی، تحقیرآمیز و مغایر با اصول بنیادین حقوق بشر است. این حکم نه تنها حملهای به آزادی بیان و آزادی هنر، بلکه تلاشی برای خاموش کردن صدای زنانی است که در برابر تبعیض جنسیتی و محدودیتهای تحمیلشده بر زندگی خود ایستادگی میکنند.
ما از تمامی نهادهای مدافع حقوق بشر، سازمانهای فرهنگی و هنری، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران، گزارشگر ویژه آزادی بیان، کمیته حقیقت یاب، گزارشگر ویژه حقوق فرهنگی، اتحادیه اروپا، و دیگر دولتهای دموکراتیک میخواهیم که این حکم را به صراحت محکوم کرده و برای لغو فوری آن از همه ظرفیتهای دیپلماتیک و حقوقی خود استفاده کنند.
ما همچنین از جامعه مدنی، هنرمندان، نویسندگان، دانشگاهیان و مدافعان حقوق زنان در سراسر جهان دعوت میکنیم که در همبستگی با پرستو احمدی و دیگر محکومان این پرونده، صدای اعتراض خود را بلند کنند.
ما همچنین خواهان لغو تمامی قوانین تبعیضآمیزی هستیم که زنان را از حق آوازخوانی، حضور برابر در عرصههای فرهنگی و بهرهمندی از آزادیهای بنیادین محروم میکند.
پرستو احمدی و دیگر هنرمندان محکومشده باید فوراً و بدون هیچ قید و شرطی از تمامی اتهامات تبرئه شوند و حقوق حرفهای و مدنی آنان به طور کامل بازگردانده شود.
ما خواهان لغو فوری این حکم، رفع تمامی محدودیتهای اعمالشده علیه پرستو احمدی و همکارانش، و پایان دادن به سرکوب سیستماتیک زنان و هنرمندان در ایران هستیم.
امضا کننده گان :
اتحاد زنان چپ
انجمن دفاع از حقوق بشر و مطالبات دموکراتیک و فرهنگی مردم آذربایجانی ایران
انجمن زنان اورنج کانتی
انجمن زنان ایرانی دالاس
انجمن زنان ایرانی پرتو
انجمن زنان آزاده ایرانی ایتالیا
انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران – هامبورگ
ائتلاف بین المللی علیه خشونت در ایران
بنیاد اسماعیل خویی.
جنبش جهموری خواهان دموکرات و لاییک ایران
حامیان مادران پارک لاله – فرزنو
انجمن زنان ایرانی-آلمانی کلن
زنان برای آزادی و برابری پایدار
شبکه زنان ایرانی برای ارتباطات بینالمللی
صدای زنان سوسیال دموکرات ایران
فدراسیون اروپرس- بلژیک
فروم زنان ایرانی در وین
فمنیسم روزمره
کانون فرهنگ و هنر
کمپین توقف قتلهای “ناموسی”
کمیسیون حقوق بشر حزب جمهوری خواه سوسیال دموکرات و لائیک ایران
کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایران – پاریس.
گروه زنان شمال کالیفرنیا
مادران پارک لاله – آلمان (دورتموند تا کلن)
زنان تحت قوانین اسلامی(ولوم)
سازمان آموزش الکترونیکی زنان در رهبری
